گفتگوي نامريي

زماني كه مادر و نوزاد با هم باشند اتفاقاتي جادويي رخ مي دهد.اين ارتباط نامريي اما نيرومند است.نوزادني كه امكان يافتند در بيمارستان با مادرشان بمانند ظرف سه روز چرخه شب و روز را ياد گرفتند ولي نوزاداني كه در اطاق نوزادان نگهداري ميشدندظرف همان مدت هيچ پيشرفتي نشان ندادند.
اگر مادر نوزاد در حال گريه را ظرف 90 ثانيه از جا بلند كند گريه نوزاد ظرف 5 ثانيه قطع ميشود. اگر او را ظرف 90ثانيه بلند نكنند ممكن است ناراحتي او 50ثانيه ديگر ادامه يابد.
آغوش و دماي پوست و بدن مادران بي آنكه خود بدانند چطور نه تنها درجه حرارت بدن بلكه سطح ترشح هورمون توليد آنزي تنفس و ضربان قلب نوزاد را تنظيم ميكند.نوزادان مادراني كه ضربان قلب كند تري دارند نسبت به آنها كه ضربان قلب تند تر يدارند معمولا زمان بيشتري مي خوابند و سريعتر به خواب ميرئ=وند و كمتر گريه ميكنند.ظاهرا اين نتيجه آموخته هاي شخصي نوزاد در رحم است.
پزشكان كودكان معتقدند كه با اولين نگاه و اولين گريه رابطه بين مادر و نوزاد برقرار ميشود .صداي گريه نوزاد جريان شير را در پستان مادر افزايش ميدهد .
مكيدن پستان مادر توسط نوزاد باعث ترشح هورمون اكسي توسين ميشود كه باعث انقباض رحم و دفع جفت و جلوگيري از خونريزي رحم ميشود.مكيدن نوزاد همچنين باعث ترشح پرولاكتين مي شود هورموني كه باعث تسهيل در توليد شير مي شود.
در عوض اولين شير مادر حاوي عناصري حيات بخش است كه نوزاد را از ابتلا به بسياري از بيمارها در امان نگه مي دارد.مادر و نوزاد در اين مبادله پاياپاي به نوبت به يكديگر كمك مي كنند.